De geboorte van Montessori Thuis

Fotografie door poplasen.

poplasen

De nieuwste artikelen rechtstreeks in je inbox?

De geboorte van Montessori Thuis

Tijdens mijn ‘zoektocht’ naar hoe ik in het ouderschap stond, wat het beste bij ons voelde, kwam ik onvoorwaardelijk ouderschap (Unconditional Parenting, Alfie Kohn) tegen. Terwijl ik meer en meer over die ouderschapsvisie las, ik lees me graag in, kwam ik zo nu en dan de naam van Maria Montessori tegen. Die twee bleken goed op elkaar aan te sluiten.

Mijn beste vriendinnetje van vroeger zat op een Montessori school vlakbij ons huis. Met de verhalen die ze destijds vertelde had ik een heel raar beeld van de school. Ze vertelde dan over dat er drie groepen in één klaslokaal zaten. Omdat ik gewend was met zo’n 30 leerlingen in een lokaal te zitten, was ik ervan overtuigd dat er bij haar 90 kinderen in een lokaal waren. Dat leek me enórm hectisch.

Begin 2010 werd onze zoon geboren. In 2013 begonnen we met de zoektocht naar een passende school. Met vijf basisscholen op loopafstand leek ons dat niet heel moeilijk. Gevoelsmatig vielen er al meteen drie scholen af. In ieder geval een van de scholen kende ik als heel-gelovig en – aangezien wij onze eigen ideeën hebben over ‘het geloof’ – dat paste niet. Daarnaast zaten ze vlak naast een 50-weg en pal naast het winkelcentrum. Ophalen en wegbrengen leek me dus ongelooflijk hectisch.

Een andere school in de buurt had mijn eerste keus, een Dalton school. Omdat ik me graag inlees zocht ik eerst het schoolboekje online. De sfeer in dat boekje gaf me een heel ongemakkelijk gevoel. Mijn gevoel zei: “als ze in het schoolboekje al geen fijne sfeer kunnen creëeren, dan kan ik er niet op vertrouwen dat ze dat op school wel lukt”. Dat werd ‘m dus niet.

Onze voormalige gastouder had ons verteld over een peuterspeelzaal & kinderdagverblijf in de Montessori school waar mijn vroegere vriendinnetje naartoe ging. Omdat we onze zoon al naar twee andere kinderdagverblijven hadden gedaan en die beide geen mega succes waren, waren we voorzichtig enthousiast. Het bleek een geweldige match, onze zoon voelde zich praktisch meteen thuis daar.

De dochter van onze voormalige gastouder is bijna een jaar ouder dan onze zoon. Na de peuterspeelzaal ging ze daar ook naar school. Omdat onze zoon meerdere keren per week mee ging voor het brengen/halen (en hij er 1x in de week naar het kinderdagverblijf ging) was hij algauw gewend aan de school.

Omdat de school niet in onze wijk ligt hadden we ‘m in eerste instantie niet meegenomen in onze zoektocht. Het zou namelijk van nog geen 5 minuten naar zo’n 20 minuten fietsen gaan (enkele reis). Dat veranderde gauw toen we zagen hoe hij zich voelde op het kinderdagverblijf en wat we hoorden over de school.

Als eerste het schoolboekje gelezen en ik zat algauw bijna te huilen. Ik heb zelf behoorlijk wat meegemaakt op de scholen waar ik zat, vooral een tekort aan begrip en steun van de leraren. De sfeer die ik meekreeg van de tekst in het boekje was precies de sfeer die ik mijn vroegere ik zo had gegund. Een sfeer die ik mijn zoon gun.

Hoewel we er eigenlijk al uit waren vroegen we toch een gesprek met de directrice aan, dat haalde onze laatste ‘twijfels’ weg. Aan het einde van dat gesprek hebben we het inschrijfformulier ingeleverd en niet lang daarna was onze zoon dan officieel ingeschreven!

Door wat ik gelezen had over Maria Montessori was ik al enthousiast over Montessori onderwijs. Na mee te krijgen hoe de juffen van onze zoon zijn, zijn klas te zien, te merken hoe hij op zijn eigen manier mag vorderen (terwijl ze ook gebonden zijn aan de inspectie): ik vind het geweldig.

Ondertussen heb ik een kleine voorraad aan oud-kleuterschool spullen, waaronder een pracht-vondst van officiële Montessori spullen. Op Pinterest kwam ik erg veel Amerikaanse Montessori-geïnspireerde pins, voor een Montessori omgeving in huis, tegen. Iets dat in het Nederlands helemaal niet zo vertegenwoordigt is.

Omdat ik mijn passie gevonden blijk te hebben (kinderen en hun ontwikkeling), leek het me onwijs leuk om daar zelf een website over op te zetten. En zo werd Montessori Thuis geboren 🙂

No votes yet.
Please wait...
  1. Wat een goed initiatief! Ik ben hier heel blij mee als groot liefhebber van Maria Montessori als reisbegeleider bij ontwikkeling van onze kinderen en mijzelf.

    No votes yet.
    Please wait...

    Reageer op deze reactie

  2. Hallo ” Hiranthi”

    Ik vind het mooi dat ouders hun kinderen meer op deze manier gaan zien. Vooral “leer het mij zelf te doen” vind ik heel goed toepasbaar in de thuissituatie!
    Het idee dat ouders thuis een “schooltje” met materialen gaan inrichten, daar zet ik mijn vraagtekens bij.

    Zelf ben ik Montessori leidster en moeder.

    Iedereen die een ontwikkeling door maakt zou kunnen begeleid worden vanuit de visie van Maria Montessori, is mijn menig 😉

    No votes yet.
    Please wait...

    Reageer op deze reactie

    • Hiranthi is mijn echte naam, de aanhalingstekens zijn dus niet nodig 😉

      Ik spoor niemand aan om een schoolhoekje aan te maken thuis. Montessori is op enorm veel manieren in te zetten en inderdaad geschikt voor iedereen. Ik heb oa een Montessori boekje waarin werkjes/activiteiten voor ouderen staan. Juist Montessori is veel meer dan schools doen en juist daarom is het ook thuis enorm goed door te voeren. Ook – of juist – zonder schoolhoekje 🙂

      No votes yet.
      Please wait...

      Reageer op deze reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Reacties worden gemodereerd, het kan dus even duren voor jouw reactie echt geplaatst is.
Zou je dat wat je in je reactie wilt plaatsen niet zeggen tegen iemand die je na staat? Dan is het hier ook niet gepast.

*


It is better to travel well than to arrive.

Buddha